พระคัมภีรEาษาไทยฉบับ KJV
King James Version Thai Bible

2 ซามูเอล / 2 Samuel 12

2 ซามูเอล / 2 Samuel

Return to Index

Chapter 13

1

ต่อมาภายหลังฝ่ายอับซาโลมราชโอรสของดาวิดมีขนิษฐาองคEนึ่งรูปโฉมสะคราญชื่อทามารEและอัมโนนราชโอรสของดาวิดก็รักเธอ

2

ด้วยเหตุทามารE้องหญิงนีEจิตใจของอัมโนนก็ถูกทรมานจนถึงกับล้มป่วย ด้วยเหตุว่าเธอเป็นสาวพรหมจารี อัมโนนจึงรู้สึกว่าจะทำอะไรกับเธอก็ยากนัก

3

แต่อัมโนนมีสหายคนหนึ่งชื่อโยนาดับบุตรชายของชิเมอาหEชษฐาของดาวิด โยนาดับนั้นเป็นคนเจ้าปัญญา

4

จึงทูลถามว่า "ข้าแต่ราชโอรสของกษัตริยEไฉนทูลกระหม่อมจึงซมเซาอยู่ทุกเช้าEจะไม่บอกให้เกล้าฯทราบบ้างหรือ" อัมโนนตอบเขาว่า "เรารักทามารE้องหญิงของอับซาโลมอนุชาของเรา"

5

โยนาดับจึงทูลท่านว่า "ขอเชิญบรรทมบนพระแท่นแสร้งกระทำเป็นประชวร และเมื่อเสด็จพ่อมาเยี่ยมทูลกระหม่อมขอกราบทูลว่า `ขอโปรดรับสั่งทามารE้องหญิงมาให้อาหารแก่ข้าพระองคEให้มาเตรียมอาหารต่อสายตาข้าพระองคEเพื่อข้าพระองคEะได้เห็น และได้รับประทานจากมือของเธอ'"

6

อัมโนนจึงบรรทมแสร้งทำเป็นประชวร เมื่อกษัตริยEสด็จมาเยี่ยม อัมโนนก็ทูลกษัตริยE่า "ขอโปรดให้ทามารE้องหญิงมาทำขนมสักสองอันต่อสายตาข้าพระองคEเพื่อข้าพระองคEะได้รับประทานจากมือของเธอ"

7

ดาวิดทรงใช้คนไปหาทามารEี่วังรับสั่งว่า "ขอจงไปที่บ้านของอัมโนนพี่ของเจ้า และเตรียมอาหารให้เขารับประทาน"

8

ทามารE็ไปยังวังของอัมโนนเชษฐาของเธอที่ที่เขาบรรทมอยูEเธอก็หยิบแป้งมานวดทำขนมต่อสายตาของเชษฐาแล้วปิ้งขนมนั้น

9

และเธอก็ยกกระทะมาเทออกต่อหน้าเชษฐา แต่อัมโนนก็ไม่ทรงเสวย กล่าวว่า "ให้ทุกคนออกไปเสียให้พ้นเรา" ทุกคนก็ออกไป

10

อัมโนนก็รับสั่งกับทามารE่า "จงเอาอาหารเข้ามาในห้องใน เพื่อพี่จะได้รับประทานจากมือของน้อง" ทามารE็นำขนมที่เธอทำนั้นเข้าไปในห้องเพื่อให้แก่อัมโนนเชษฐา

11

แต่เมื่อเธอนำขนมมาใกล้เพื่อให้ท่านรับประทาน ท่านก็จับมือเธอไว้รับสั่งว่า "น้องของพี่เข้ามานอนกับพี่เถิด"

12

เธอจึงตอบท่านว่า "ไม่ได้ดอกพระเชษฐา ขออย่าบังคับน้องเลย สิ่งอย่างนี้เขาไม่กระทำกันในอิสราเอล ขออย่ากระทำการโฉดเขลาอย่างนี้เลย

13

ฝ่ายหม่อมฉัน หม่อมฉันจะเอาความอายไปซ่อนไว้ที่ไหน ฝ่ายท่านเล่า ท่านจะเป็นเหมือนคนโฉลดเขลาคนหนึ่งในอิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทูลกษัตริยEพระองคEงจะไม่หวงหม่อมฉันไว้ไม่ให้ท่าน"

14

แต่ท่านก็หาฟังเสียงเธอไมEด้วยท่านมีกำลังมากกว่าจึงข่มขืน และนอนร่วมกับเธอ

15

ต่อมาอัมโนนเกลียดชังเธอยิ่งนัก ความเกลียดชังครั้งนี้ก็มากยิ่งกว่าความรักซึ่งท่านได้รักเธอมาก่อน และอัมโนนรับสั่งกับเธอว่า "จงลุกขึ้นไป"

16

แต่เธอตอบท่านว่า "อย่าเลยพระเชษฐา ที่จะขับไล่หม่อมฉันไปครั้งนี้นั้นก็เป็นความผิดใหญ่ยิ่งกว่าที่พระเชษฐาได้ทำกับน้องมาแล้ว" แต่ท่านหาได้เชื่อฟังเธอไมEP>

17

ท่านจึงเรียกมหาดเล็กที่ปรนนิบัติอยู่สั่งว่า "จงไล่ผู้หญิงคนนี้ให้ออกไปพ้นหน้าของข้าแล้วปิดประตูใส่กลอนเสีย"

18

เธอสวมเสื้อยาวหลากสีที่ราชธิดาพรหมจารีของกษัตริยEวมกัน มหาดเล็กของท่านจึงไล่เธอออกไปและใส่กลอนประตูเสีย

19

ทามารE็เอาขี้เถ้าใส่ที่ศีรษะของเธอ และฉีกเสื้อยาวหลากสีที่เธอสวมอยู่นั้นเสีย เอามือกุมศีรษะเดินพลางร้องครวญไปพลาง

20

อับซาโลมเชษฐาของเธอก็กล่าวกับเธอว่า "อัมโนนเชษฐาได้อยู่กับน้องหรือเปล่า แต่น้องเอE บัดนี้น้องจงนิ่งเสียเถิด เพราะเขาเป็นพี่ชายของเจ้า อย่าไปคิดถึงเรื่องนี้เลย" ฝ่ายทามารEึงอยู่อย่างเดียวดายในวังของอับซาโลมเชษฐา

21

เมื่อกษัตริยEาวิดทรงได้ยินเรื่องเหล่านี้ทั้งสิ้น พระองคE็กริ้วยิ่งนัก

22

แต่อับซาโลมมิได้ตรัสประการใดกับอัมโนนเลยไม่ว่าดีหรือร้าย เพราะอับซาโลมเกลียดชังอัมโนน เหตุที่ท่านได้ข่มขืนทามารE้องหญิงของท่าน

23

ต่อมาอีกสองปีเต็ม อับซาโลมมีงานตัดขนแกะที่ตำบลบาอัลฮาโซรEซึ่งอยู่ใกล้เอฟราอิม และอับซาโลมได้เชิญโอรสทั้งสิ้นของกษัตริยEปในงานนั้น

24

อับซาโลมไปเฝ้ากษัตริยEูลว่า "ดูเถิด ข้าพระองคEีงานตัดขนแกะ ขอเชิญกษัตริยEละมหาดเล็กของพระองคEปในงานนั้นกับข้าพระองคE

25

แต่กษัตริยEรัสกับอับซาโลมว่า "ลูกเอE อย่าเลย อย่าให้พวกเราไปกันหมดเลย จะเป็นภาระแก่เจ้าเปล่าE อับซาโลมคะยั้นคะยอพระองคEถึงกระนั้นพระองคEิได้ยอมเสด็จ แต่ทรงอำนวยพระพรใหEP>

26

อับซาโลมจึงกราบทูลว่า "ถ้าไม่โปรดเสด็จก็ขออนุญาตให้พระเชษฐาอัมโนนไปด้วยกันเถิด" และกษัตริยEรัสถามว่า "ทำไมเขาต้องไปกับเจ้าด้วย"

27

แต่อับซาโลมทูลคะยั้นคะยอจนพระองคEรงยอมให้อัมโนนและราชโอรสของกษัตริยEั้งสิ้นไปด้วย

28

แล้วอับซาโลมบัญชามหาดเล็กของท่านว่า "จงคอยดูว่าจิตใจของอัมโนนเพลิดเพลินด้วยเหล้าองุ่นเมื่อไร เมื่อเราสั่งเจ้าว่า `จงตีอัมโนน' เจ้าทั้งหลายจงฆ่าเขาเสีย อย่ากลัวเลย เราบัญชาเจ้าแล้วมิใช่หรือ จงกล้าหาญและเป็นคนเก่งกล้าเถิด"

29

และมหาดเล็กของอับซาโลมก็กระทำกับอัมโนนตามที่อับซาโลมได้บัญชาไวEแล้วบรรดาราชโอรสของกษัตริยE็พากันลุกขึ้นทรงล่อของแต่ละองคEนีไปสิ้น

30

ต่อมาขณะเมื่อราชโอรสได้ดำเนินอยู่ตามทาง มีข่าวไปถึงดาวิดว่า "อับซาโลมได้ประหารราชโอรสของกษัตริยEมดแล้ว ไม่เหลืออยู่สักองคEดียว"

31

กษัตริยEรงลุกขึ้นฉีกฉลองพระองคEและทรงบรรทมบนพื้นดิน บรรดาข้าราชการทั้งสิ้นสวมเสื้อผ้าฉีกขาดยืนเฝ้าอยูEP>

32

แต่โยนาดับบุตรชายชิเมอาหEชษฐาของดาวิดกราบทูลว่า "ขออย่าให้เจ้านายของข้าพระองคEำคัญผิดไปว่า เขาได้ประหารราชโอรสหนุ่มแน่นเหล่านั้นหมดแล้ว เพราะว่าอัมโนนสิ้นชีวิตแต่ผู้เดียว เพราะตามบัญชาของอับซาโลมเรื่องนี้ท่านตั้งใจไว้แต่ครั้งที่อัมโนนข่มขืนทามารE้องหญิงของท่านแล้ว

33

ฉะนั้นบัดนี้ขอกษัตริยEจ้านายของข้าพระองคEย่าได้ร้อนพระทัย ด้วยสำคัญว่าราชโอรสทั้งหมดของกษัตริยEิ้นชีวิต เพราะอัมโนนสิ้นชีพแต่ผู้เดียว"

34

แต่อับซาโลมได้หนีไป ฝ่ายทหารยามหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองดู ดูเถิด ประชาชนเป็นอันมากกำลังมาทางข้างๆภูเขาซึ่งอยู่ข้างหลังเขา

35

โยนาดับจึงกราบทูลกษัตริยE่า "ดูเถิด ราชโอรสของกษัตริยEำลังดำเนินมาแล้ว ตามที่ผู้รับใช้ของพระองคEราบทูลก็เป็นจริงดังนั้น"

36

อยู่มาเมื่อเขาพูดจบลง ดูเถิด ราชโอรสของกษัตริยE็มาถึง และได้ร้องไห้เสียงดัง ฝ่ายกษัตริยE็กันแสง และบรรดาข้าราชการก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วย

37

อับซาโลมได้หนีไปเข้าเฝ้าทัลมัย โอรสของอัมมีฮูด กษัตริยEมืองเกชูรEแต่ดาวิดทรงไว้ทุกขEห้ราชโอรสของพระองคEันแล้ววันเล่า

38

ฝ่ายอับซาโลมก็หนีไปยังเมืองเกชูรEและทรงอยู่ที่นั่นสามปี

39

กษัตริยEาวิดก็ทรงตรอมพระทัยอาลัยถึงอับซาโลม เพราะการที่ทรงคิดถึงอัมโนนนั้นค่อยคลายลง ด้วยท่านสิ้นชีพแล้ว

2 ซามูเอล / 2 Samuel 14

© 2003 Philip Pope
The Thai Bible source text is by Philip Pope, and was formatted to HTML by johnhurt.com