พระคัมภีรEาษาไทยฉบับ KJV
King James Version Thai Bible

โรม / Romans 4

โรม / Romans

Return to Index

Chapter 5

1

เหตุฉะนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมเพราะความเชื่อแล้ว เราจึงมีสันติสุขกับพระเจ้าทางพระเยซูคริสตEงคEระผู้เป็นเจ้าของเรา

2

โดยทางพระองคEเราจึงได้เข้าในร่มพระคุณที่เรายืนอยู่โดยความเชื่อ และเราชื่นชมยินดีในความหวังใจว่าจะได้มีส่วนในสง่าราศีของพระเจ้า

3

ยิ่งกว่านั้น เราชื่นชมยินดีในความทุกขEากด้วย เพราะเรารู้ว่าความทุกขEากนั้นทำให้เกิดความอดทน

4

และความอดทนทำให้เกิดมีประสบการณEและประสบการณEำให้เกิดมีความหวังใจ

5

และความหวังใจมิได้ทำให้เกิดความละอาย เพราะเหตุว่าความรักของพระเจ้าได้หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเรา โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิEซึ่งพระองคEด้ประทานให้แก่เราแล้ว

6

ขณะเมื่อเรายังขาดกำลัง พระคริสตE็ได้ทรงสิ้นพระชนมEพื่อช่วยคนอธรรมในเวลาที่เหมาะสม

7

ไม่ใคร่จะมีใครตายเพื่อคนชอบธรรม แต่บางทีจะมีคนอาจตายเพื่อคนดีก็ไดEP>

8

แต่พระเจ้าทรงสำแดงความรักของพระองคEก่เราทั้งหลาย คือขณะที่เรายังเป็นคนบาปอยู่นั้น พระคริสตEด้ทรงสิ้นพระชนมEพื่อเรา

9

เพราะเหตุนั้นเมื่อเราเป็นคนชอบธรรมแล้วโดยพระโลหิตของพระองคEยิ่งกว่านั้น เราจะพ้นจากพระพิโรธโดยพระองคEP>

10

เพราะว่าถ้าขณะที่เรายังเป็นศัตรู เราได้กลับคืนดีกับพระเจ้าโดยที่พระบุตรของพระองคEิ้นพระชนมEยิ่งกว่านั้นอีกเมื่อเรากลับคืนดีแล้ว เราก็จะรอดโดยพระชนมEีพของพระองคEนEP>

11

มิใช่เพียงเท่านั้น เราทั้งหลายยังชื่นชมยินดีในพระเจ้าโดยทางพระเยซูคริสตEงคEระผู้เป็นเจ้าของเรา เพราะโดยพระองคEั้นเราจึงได้กลับคืนดีกับพระเจ้า

12

เหตุฉะนั้นเช่นเดียวกับที่บาปได้เข้ามาในโลกเพราะคนๆเดียว และความตายก็เกิดมาเพราะบาปนั้น และความตายก็ได้แผ่ไปถึงมวลมนุษยEุกคน เพราะมนุษยEุกคนทำบาป

13

(บาปได้มีอยู่ในโลกแล้วก่อนมีพระราชบัญญัติ แต่ที่ใดไม่มีพระราชบัญญัติก็ไม่ถือว่ามีบาป

14

อย่างไรก็ตามความตายก็ได้ครอบงำตลอดมาตั้งแต่อาดัมจนถึงโมเสส แม้คนที่มิได้ทำบาปอย่างเดียวกับการละเมิดของอาดัม ผู้ซึ่งเป็นแบบของผู้ที่จะเสด็จมาภายหลัง

15

แต่ของประทานแห่งพระคุณนั้นหาเป็นเช่นความละเมิดนั้นไมEเพราะว่าถ้าคนเป็นอันมากต้องตายเพราะการละเมิดของคนๆเดียว มากยิ่งกว่านั้น พระคุณของพระเจ้าและของประทานโดยพระคุณของพระองคEู้เดียวนั้น คือพระเยซูคริสตEก็มีบริบูรณEก่คนเป็นอันมาก

16

และของประทานนั้นก็ไม่เหมือนกับผลซึ่งเกิดจากบาปของคนนั้นคนเดียว เพราะว่าการพิพากษาที่เกิดขึ้นเนื่องจากการละเมิดเพียงครั้งเดียวนั้น ได้นำไปสู่การลงโทษ แต่ของประทานภายหลังการละเมิดหลายครั้งนั้นนำไปสู่ความชอบธรรม

17

เพราะว่าถ้าโดยการละเมิดของคนนั้นคนเดียว เป็นเหตุให้ความตายครอบงำอยู่โดยคนนั้นคนเดียว มากยิ่งกว่านั้นคนทั้งหลายที่รับพระคุณอันไพบูลยEละรับของประทานแห่งความชอบธรรม ก็จะดำรงชีวิตและครอบครองโดยพระองคEู้เดียว คือพระเยซูคริสตE

18

ฉะนั้นการพิพากษาลงโทษได้มาถึงคนทั้งปวงเพราะการละเมิดของคนๆเดียวฉันใด ความชอบธรรมของพระองคEู้เดียวก็นำของประทานแห่งพระคุณมาถึงทุกคนฉันนั้น คือความชอบธรรมแห่งชีวิต

19

เพราะว่าคนเป็นอันมากเป็นคนบาปเพราะคนๆเดียวที่มิได้เชื่อฟังฉันใด คนเป็นอันมากก็เป็นคนชอบธรรมเพราะพระองคEู้เดียวที่ได้ทรงเชื่อฟังฉันนั้น

20

เมื่อมีพระราชบัญญัติก็ทำให้มีการละเมิดพระราชบัญญัติปรากฏมากขึ้น แต่ที่ใดมีบาปปรากฏมากขึ้น ที่นั่นพระคุณก็จะไพบูลยEิ่งขึ้น

21

เพื่อว่าบาปได้ครอบงำทำให้ถึงซึ่งความตายฉันใด พระคุณก็ครอบงำด้วยความชอบธรรมให้ถึงซึ่งชีวิตนิรันดรEโดยทางพระเยซูคริสตEงคEระผู้เป็นเจ้าของเราฉันนั้น

โรม / Romans 6

© 2003 Philip Pope
The Thai Bible source text is by Philip Pope, and was formatted to HTML by johnhurt.com