พระคัมภีรEาษาไทยฉบับ KJV
King James Version Thai Bible

ดาเนียล / Daniel 1

ดาเนียล / Daniel

Return to Index

Chapter 2

1

ในปีที่สองแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซารEเนบูคัดเนสซารEรงพระสุบิน พระทัยของพระองคE็ทรงเป็นทุกขEบรรทมไม่หลับ

2

แล้วกษัตริยEึงทรงบัญชาให้มีหมายเรียกพวกโหร พวกหมอดู พวกนักวิทยาคม และคนเคลเดียเข้าทูลกษัตริยEห้รู้เรื่องพระสุบิน เขาทั้งหลายก็เข้ามาเฝ้ากษัตริยEP>

3

และกษัตริยEรัสกับเขาว่า "เราได้ฝัน และจิตใจของเราก็เป็นทุกขEอยากรู้ว่าฝันว่ากระไร"

4

แล้วคนเคลเดียจึงกราบทูลกษัตริยEป็นภาษาอารัมว่า "โอ ข้าแต่กษัตริยEขอทรงพระเจริญเป็นนิตยEขอทรงเล่าพระสุบินให้แก่พวกผู้รับใช้ของพระองคEแล้วเหล่าข้าพระองคEะได้ถวายคำแก้พระสุบิน"

5

กษัตริยEรงตอบคนเคลเดียว่า "เราจำความฝันนั้นไม่ได้แล้ว ถ้าเจ้าไม่ให้เรารู้ความฝันพร้อมทั้งคำแก้ฝัน เจ้าจะถูกหั่นเป็นชิ้นEและบ้านเรือนของเจ้าจะต้องเป็นกองขยะ

6

แต่ถ้าเจ้าสำแดงความฝันและคำแก้ฝันให้เรา เจ้าจะได้รับของขวัญ รางวัล และเกียรติยศใหญ่ยิ่ง ฉะนั้นจงสำแดงความฝันและคำแก้ฝันให้เรา"

7

เขาทั้งหลายกราบทูลคำรบสองว่า "ขอกษัตริยEล่าพระสุบินแก่พวกผู้รับใช้ของพระองคEและเหล่าข้าพระองคEะถวายคำแก้พระสุบิน พระเจ้าข้า"

8

กษัตริยEรงตอบว่า "เรารู้เป็นแน่แล้วว่า เจ้าพยายามจะถ่วงเวลาไวEเพราะเจ้าเห็นว่าเราจำความฝันนั้นไม่ได้แล้ว

9

แต่ถ้าเจ้าไม่ให้เรารู้ความฝัน ก็มีคำตัดสินเจ้าอยู่ข้อเดียว เพราะเจ้าทั้งหลายตกลงที่จะพูดเท็จและพูดทุจริตต่อหน้าเรา จนจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไป เพราะฉะนั้นเจ้าจงบอกความฝันให้แก่เรา แล้วเราจึงจะรู้ว่าเจ้าจะถวายคำแก้ความฝันให้เราไดE

10

คนเคลเดียจึงกราบทูลต่อพระพักตรEษัตริยE่า "ไม่มีบุรุษคนใดในพิภพที่จะสำแดงเรื่องกษัตริยEดEเพราะฉะนั้นไม่มีกษัตริยEเจ้านายหรือผู้ปกครองคนใดไต่ถามสิ่งเหล่านี้จากโหร หรือหมอดู หรือคนเคลเดีย

11

สิ่งซึ่งกษัตริยEรัสถามนั้นยากและไม่มีผู้ใดจะสำแดงแด่กษัตริยEด้นอกจากพระ ผู้ซึ่งมิได้อยู่กับมนุษยE

12

เพราะเรื่องนี้กษัตริยEึงทรงกริ้วและเกรี้ยวกราดนักและรับสั่งให้ฆ่าพวกนักปราชญEั้งหมดของบาบิโลนเสีย

13

เพราะฉะนั้นจึงมีพระราชกฤษฎีกาประกาศไปว่าให้ฆ่านักปราชญEสียทั้งหมด เขาจึงเที่ยวหาดาเนียลและพรรคพวกเพื่อจะฆ่าเสีย

14

แล้วดาเนียลก็ตอบอารีโอคหัวหน้าราชองครักษEู้ที่ออกไปเที่ยวฆ่านักปราชญEองบาบิโลน ด้วยถ้อยคำแยบคายและปรีชาสามารถ

15

ท่านถามอารีโอคหัวหน้าว่า "ไฉนพระราชกฤษฎีกาของกษัตริยEึงเร่งร้อนเล่า" แล้วอารีโอคก็เล่าเรื่องให้ดาเนียลทราบ

16

แล้วดาเนียลก็เข้าไปเฝ้าและกราบทูลกษัตริยEอให้กำหนดเวลาเพื่อท่านจะถวายคำแก้พระสุบินแด่กษัตริยEP>

17

แล้วดาเนียลก็กลับไปเรือนของท่าน และแจ้งเรื่องให้ฮานันยาหEมิชาเอล และอาซาริยาหEหายของท่านฟัง

18

และบอกเขาให้ขอพระกรุณาแห่งพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรคEรื่องความลึกลับนีEเพื่อดาเนียลและสหายของท่านจะไม่พินาศพร้อมกับบรรดานักปราชญEื่นๆของบาบิโลน

19

ในนิมิตกลางคืนทรงเผยความลึกลับนั้นแก่ดาเนียล แล้วดาเนียลก็ถวายสาธุการแด่พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรคEP>

20

ดาเนียลกล่าวว่า "สาธุการแด่พระนามของพระเจ้าเป็นนิตยEืบไป เพราะปัญญาและฤทธานุภาพเป็นของพระองคEP>

21

พระองคEรงเปลี่ยนวาระและฤดูกาล พระองคEรงถอดกษัตริยEละทรงตั้งกษัตริยEึ้นใหมEพระองคEรงประทานปัญญาแก่นักปราชญEและทรงประทานความรู้แก่ผู้ที่มีความเข้าใจ

22

พระองคEรงเผยสิ่งที่ลึกซึ้งและลี้ลับ พระองคEรงทราบสิ่งที่อยู่ในความมืด และความสว่างก็อยู่กับพระองคEP>

23

โอ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพระองคEข้าพระองคEออนุโมทนาและสรรเสริญพระองคEผู้ทรงประทานปัญญาและกำลังแก่ข้าพระองคEสิ่งนั้นที่พวกข้าพระองคEูลขอ พระองคE็ทรงให้ข้าพระองคEู้แล้ว เพราะพระองคEด้ทรงสำแดงเรื่องของกษัตริยEห้แจ้งแก่พวกข้าพระองคE

24

แล้วดาเนียลก็เข้าไปหาอารีโอคผู้ซึ่งกษัตริยEต่งตั้งให้ฆ่านักปราชญEห่งบาบิโลน ท่านได้เข้าไปและกล่าวแก่อารีโอคว่าดังนีE"ขออย่าฆ่านักปราชญEห่งบาบิโลน ขอโปรดนำตัวข้าพเจ้าเข้าไปเฝ้ากษัตริยEและข้าพเจ้าจะถวายคำแก้ฝันแก่กษัตริยE

25

แล้วอารีโอคก็รีบนำตัวดาเนียลเข้าเฝ้ากษัตริยEและกราบทูลพระองคE่า "ข้าพระองคEด้พบชายคนหนึ่งในหมู่พวกที่ถูกกวาดเป็นเชลยมาจากยูดาหEชายผู้นี้จะให้กษัตริยEรงรู้คำแก้พระสุบินไดE

26

กษัตริยEึงตรัสแก่ดาเนียลผู้ชื่อว่าเบลเทชัสซารE่า "เจ้าสามารถที่จะให้เรารู้ถึงความฝันที่เราได้ฝันนั้นและคำแก้ได้หรือ"

27

ดาเนียลกราบทูลต่อพระพักตรEษัตริยE่า "ไม่มีนักปราชญEหรือหมอดู หรือโหร หรือหมอดูฤกษEามสำแดงความลึกลับซึ่งกษัตริยEต่ถามแด่พระองคEดEP>

28

แต่มีพระเจ้าองคEนึ่งในฟ้าสวรรคEู้ทรงเผยความลึกลับทั้งหลาย และพระองคEรงให้กษัตริยEนบูคัดเนสซารEู้ถึงสิ่งซึ่งจะบังเกิดขึ้นในวารภายหลัง พระสุบินของพระองคEละนิมิตที่ผุดขึ้นในพระเศียรของพระองคEนพระแท่นนั้นเป็นดังนีEพระเจ้าข้า

29

โอ ข้าแต่กษัตริยEขณะเมื่อพระองคEรรทมอยู่บนพระแท่น พระดำริในเรื่องซึ่งจะบังเกิดมาภายหลังได้ผุดขึ้น และพระองคEั้นผู้ทรงเผยความลึกลับก็ทรงให้พระองคEู้ถึงสิ่งที่จะบังเกิดมา

30

ฝ่ายข้าพระองคEซึ่งทรงเผยความลึกลับนี้แก่ข้าพระองคEั้น มิใช่เพราะข้าพระองคEีปัญญามากกว่าผู้มีชีวิตทั้งหลาย แต่เพื่อกษัตริยEะทรงรู้คำแก้พระสุบิน และเพื่อพระองคEะทรงรู้พระดำริในพระทัยของพระองคEP>

31

โอ ข้าแต่กษัตริยEพระองคEอดพระเนตร และดูเถิด มีปฏิมากรขนาดใหญEปฏิมากรนี้ใหญ่และสุกใสยิ่งนัก ตั้งอยู่ต่อเบื้องพระพักตรEระองคEและรูปร่างก็น่ากลัว

32

เศียรของปฏิมากรนี้เป็นทองคำเนื้อดี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและโคนขาเป็นทองสัมฤทธิEP>

33

ขาเป็นเหล็ก เท้าเป็นเหล็กปนดิน

34

ขณะเมื่อพระองคEอดพระเนตร มีหินก้อนหนึ่งถูกตัดออกมามิใช่ด้วยมือ กระทบปฏิมากรที่เท้าอันเป็นเหล็กปนดิน กระทำให้แตกเป็นชิ้นEP>

35

แล้วส่วนเหล็ก ส่วนดิน ส่วนทองสัมฤทธิEส่วนเงินและส่วนทองคำ ก็แตกเป็นชิ้นๆพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบจากลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมก็พัดพาเอาไป จึงหาร่องรอยไม่พบเสียเลย แต่ก้อนหินที่กระทบปฏิมากรนั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่จนเต็มพิภพ

36

นี่เป็นพระสุบิน พระเจ้าข้า บัดนี้เหล่าข้าพระองคEอกราบทูลคำแก้พระสุบินต่อพระพักตรEษัตริยEP>

37

โอ ข้าแต่กษัตริยEกษัตริยEอมกษัตริยEั้งหลาย ซึ่งพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรคEด้ทรงประทานราชอาณาจักร อานุภาพ ฤทธิEดชและสง่าราศี

38

และได้ทรงมอบไว้ในหัตถEระองคE่านซึ่งบุตรทั้งหลายของมนุษยEสัตวEนทุ่งนาและนกในอากาศไม่ว่ามันจะอาศัยอยูEณ ที่ใดๆให้แก่พระองคEกระทำให้พระองคEกครองมันได้ทั้งหมด เศียรทองคำนั้นคือพระองคEอง

39

ต่อจากพระองคEปจะมีราชอาณาจักรด้อยกว่าพระองคEและยังมีราชอาณาจักรที่สาม เป็นทองสัมฤทธิEซึ่งจะปกครองอยู่ทั่วพิภพ

40

และจะมีราชอาณาจักรที่สี่แข็งแรงดั่งเหล็ก เพราะเหล็กตีสิ่งทั้งหลายให้หักเป็นชิ้นๆและปราบสิ่งทั้งปวงลงไดEราชอาณาจักรนั้นจะหัก และทุบสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ดังเหล็กซึ่งทุบให้แหลก

41

ดั่งที่พระองคEอดพระเนตรเท้าและนิ้วเท้า เท้าเป็นดินช่างหม้อบ้าง เหล็กบ้าง จะเป็นราชอาณาจักรประสม แต่ความแข็งแกร่งของเหล็กจะยังอยู่ในนั้นบ้าง ดังที่พระองคEอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว

42

และนิ้วเท้าเป็นเหล็กปนดินฉันใด ราชอาณาจักรนั้นจึงแข็งแรงบ้างเปราะบ้างฉันนั้น

43

ดังที่พระองคEอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว ราชอาณาจักรจะปนกันด้วยเชื้อสายของมนุษยEแต่จะไม่ยึดกันแน่นไว้ได้อย่างเดียวกับที่เหล็กไม่ประสมเข้ากับดิน

44

และในสมัยของกษัตริยEหล่านั้น พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรคEะทรงสถาปนาราชอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งไม่มีวันทำลายเสียไดEหรือราชอาณาจักรนั้นจะไม่ตกไปแก่ชนชาติอื่น ราชอาณาจักรนั้นจะกระทำให้บรรดาราชอาณาจักรเหล่านี้แตกเป็นชิ้นๆถึงอวสาน และราชอาณาจักรนั้นจะตั้งมั่นอยู่เป็นนิตยEP>

45

ดังที่พระองคEอดพระเนตรก้อนหินถูกตัดออกจากภูเขามิใช่ด้วยมือ และก้อนหินนั้นได้กระทำให้เหล็ก ทองสัมฤทธิEดิน เงิน และทองคำแตกเป็นชิ้นEพระเจ้ายิ่งใหญ่ได้ทรงให้กษัตริยEู้ว่าอะไรจะบังเกิดมาภายหลังนีEพระสุบินนั้นเที่ยงแท้และคำแก้พระสุบินก็แน่นอน"

46

แล้วกษัตริยEนบูคัดเนสซารE็ทรงกราบลงและเคารพดาเนียล และมีพระบัญชาให้นำเครื่องบูชาและเครื่องหอมมาถวายดาเนียล

47

กษัตริยEรัสกับดาเนียลว่า "แน่นอนทีเดียว พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของพระทั้งหลาย และทรงเป็นองคEระผู้เป็นเจ้าของกษัตริยEั้งปวง ทรงเป็นผู้เผยความลึกลับเพราะท่านสามารถที่จะเผยความลึกลับนี้ไดE

48

ฝ่ายกษัตริยE็พระราชทานยศชั้นสูง และของพระราชทานยิ่งใหญ่เป็นอันมากแก่ดาเนียล และแต่งตั้งให้เป็นผู้ครอบครองหมดเมืองบาบิโลน และเป็นประธานใหญ่ของนักปราชญEั้งสิ้นแห่งบาบิโลน

49

ดาเนียลก็กราบทูลขอต่อกษัตริยEละพระองคEรงตั้งให้ชัดรัค เมชาคและเอเบดเนโกเป็นผู้จัดราชการในเมืองบาบิโลน แต่ดาเนียลยังคงอยู่ในราชสำนัก

ดาเนียล / Daniel 3

© 2003 Philip Pope
The Thai Bible source text is by Philip Pope, and was formatted to HTML by johnhurt.com